Кэт хуруугаа аяархан атгаж тэнийлгэж үзэв. Тэрхэн хооронд зусланд айл байсан нэгэн өвгөн санаанд нь орлоо. Жигтэй хачин гялалзсан цэнхэр нүдтэй тэр өвгөн, Кэтийн байшингийн цонх руу, тэднийхний талх, тос идэж байгааг харж зэвүүцэн «Яасан ухаангүй ажил хийнэ вэ. Хиам гэдэг чинь хор! Бяслаг бол хор! Энэ бол амьд махбодын хорт ялгадас! Талх уу? Шохойн зуурмаг! Календумд чанасан -мах идэх хэрэгтэй! Бас поовор, байцаа, манжин ид! Тэгвэл та нарт мөнхжихийн увдис шингэнэ! Би сая жил амьд явж чадна! Та нар намайг мэхчин гохчин гэж бодож байгааг мэдэж байна! Үгүй, би ердөө л манай хоцрогдсон эмч нараас илүү зоримог бодож чаддаг хүн! Өвчин гэдэг юм байхгүй! Яр шарх юм уу, сүрьеэг эмчлэх нь инээдтэй ажил. Эсийг эмчлэх хэрэгтэй! Үүрд залуу байхын суурь нь цагаан хоол, амьсгал, сэтгэхүйн засал! Та нар амьд бүхний үндэс суурь болсон эс эдийг ухаалаг тэжээж, хүчилтөрөгчөөр зүй зохистой хангаж, эсийг дасгалаар тэтгэн дэмжиж, та нарын хамаг цогцсын уг үндэс болсон бусад үй олон тэрбум эстэй ярилцахдаа эсийг холбоотноо болго. Бидний хэн маань ч гэсэн элдэв тохиолдол, нөхцөл байдлын эрхшээлд автсан дорой амьтан биш, нартад оршин тогтнож байгаа улс бүхний дотроос хамгийн ухаалаг үй олон сая эсийн улс гүрний жолоодогч юм шүү гэдгээ ухаараач! Оддын систем, орчлонт ертөнцөт хосгүй! Эцэст нь өөрийнхөө хэн болохыг ухаараач! Өөрийн биеийг анхаарч хараач. Биеэ хүндэтгэж, юунаас ч айхгүй байж сур. Хүн шиг байх нь хүний үүрэг зорилго гэдгийг ойлгох юм бол энэ дэлхийн айдас бүхэн цаг зуурын инээдэмтэй зүйл!» гэж тэр өвгөн ярьдаг сан...