Жүгдэрийн Дамдин (1899 - 1980)
Партизан Жүгдэрийн Дамдин нь 1899 онд Сэлэнгэ аймгийн Цагааннуур сумын нутагт төржээ. 13-17 насандаа Ноён номун ханы Нинж Домбо хийдэд шавилан төвөд бичиг заалгасны дараа ааваараа монгол бичгийн цагаан толгой эхлүүлж, Ганжуур заланд шавь орж үргэлжлүүлэн сурчээ.
1917-1921 онд Нийслэл Хүрээний эрдэнэ шанзвын яаманд тусын бичээчээр суралцаад Сэлэнгэ нутагтаа отгын газрын бичээчийн алба хааж байжээ.
1921 онд Ардын Хувьсгалтай золгож, ардын журамт цэрэгт элсэн эх орон ард түмнийхээ сайн сайхны төлөө тэмцэж явсныг нь төр засаг өндрөөр үнэлж партизаны эгнээнд элсүүлжээ.
1922-1924 онд Ардын журамт цэргийн их бууны хороонд комиссар, хороон даргаар ажиллаж байгаад 1924-1925 онд ЗХУ-ын Ленинград хотын Дорно дахины хэл бичгийн дээд сургуульд оюутнаар суралцжээ.
1926-1927 онд Богд хан уулын аймгийн ХЗЭ-ийн хороон даргаар томилогджээ. Энэ хугацаанд МХЗЭ-ийн IV, V их хурлуудад төлөөлөгч, МХЗЭ-ийн Төв Хорооны гишүүнд сонгогдож явжээ.
1927 онд МҮЭ-ийн анхдугаар хурлаар Төв Зөвлөлийн тэргүүлэгч гишүүн, Албан хаагчдын зөвлөлийн нарийн бичгийн даргаар тус тус сонгогдон 1931 он хүртэл ажиллажээ.
1931 онд БНМАУ-ын Дээд шүүхийн гишүүнээр сонгогдож, Сэлэнгэ аймгийн шүүхийн дарга, аймгийн прокуророор ажиллажээ.
1937-1941 онд Улаанбаатар хотын шүүхийн даргаар ажиллаж байгаад улс төрийн хилс хэрэгт татагдан хоригдож байгаад цагаатгагдан 1946 онд суллагджээ.
1946 оноос хойш Шинжлэх ухааны академи, Төв музейд шинжилгээ судалгааны ажил дагнан эрхэлж иржээ.
Ховор амьтны мөрөөр (1958),
Буурал анчны тэмдэглэл (1963),
Эх орон (1965),
Монгол бөх (1966),
Үймээний жил (1973),
Анчны тэмдэглэл (1975),
Сэлэнгийн урсгал (1976),
Морьт цэргийн явсан зам (1979),
Замын эхэн (1984) зэрэг номуудыг олны хүртээл болгожээ.
