Зохиолч: М. Горький
Орчуулагч: Ж. Чимид
Ангилал: Оросын уран зохиол
Хэвлэлийн газар: Улсын хэвлэлийн газар
Нэг жижиг тосгонд хагас мод газрын зайтай дөхөөд явж байтал нөгөө хар үүлнээс усархаг хүйтэн бороо гэнэт дуслан орж эхлэв. Хамт явсан ариун санваартны мэт янхир царайтай өндөр туранхай Григорий Иванович:
— Гүйе! гэж тушаалаа.
Түүний цэлдэн хөх нүүрний бууралтсан өтгөн хөмсгөн доорх хөнхөр нүднийх нь атираат зовхи дотор их л хилэнтэй бөгөөд улайтлаа өвдсөн жижигхэн хоёр нүд нуугджээ. Тэр хүн өөрийгөө төмөр замын батальоны жагсаалын цэрэг гэх боловч уг нь сүмийн тахилч баймаар ер нь «юм үзсэн» нухлагдаж талхиулсан амьдралд их л гонсойсон, юм болгонд уурлах зантай болчихсон хүн ажээ. Бид хоёр байдаг чадлаараа гүйсээр тэр тосгонд хүрч очсон боловч яг усанд живээд гарсан юм шиг шолбойтлоо норжээ.
Арай дөнгүүр нэг байшинд нь шагайж дараачийнхад нь ер нь таван ч байшинд шагайж хувцас хунараа эврээе гэж гуйсан авч өөдөөс:
— Та нар шиг тэнэж явдаг улс олон, алиныг нь гэх вэ? гээд л ер оруулсангүй.
— Турж үхэх болтугай гэж Григорий Иванович гэрийн эздэд нь ерөөж явлаа...