Эх хүний тухай хүүрнэн яривал, эцэс хязгааргүй ярьж болно.
Өвч төмөр хуягт дайсан, тэр нэгэн хотыг бүслэн хаасаар хэдэн долоо хоног болж, шөнөдөө гал түүдэг асаадаг нь хав харанхуйгаас хотын хэрэм өөд үй түмэн улаан нүд, таваа ханаж харах мэт үзэгдэн, тэр гал түүдгийн дохио занаатай юм шиг асаж байгаа нь бүслэгдсэн хотынхны сэтгэлд зориг шантрам бодол төрүүлдэг байлаа...
Амьтан, гэр орондоо гал дэн барихаас айж гудамж тас харанхуй. Тэр харанхуйд хар нөмрөг нөмөрсөн эмэгтэй хүн голын усны гүнзгийд нь явж байгаа загас шиг чимээгүй үзэгддэг байлаа...
