Зохиолч: М. Горький
Орчуулагч: Д. Лодойдамба Ж. Аминдаваа
Ангилал: Оросын уран зохиол
Хэвлэлийн газар: Улсын хэвлэх үйлдвэр
Согтуу хүмүүсийн шуугиан гуанзыг донсолгож, өнөөх шар сахалт усан цэрэг ширээн дээгүүр тэгнэн унтжээ.
— За явъя гэж Челкаш босонгуут хэлэв.
Гаврил босох гэж оролдсон боловч өндийж ядаад, муухайгаар харааж, согтуу хүний бодлогогүй инээдээр инээв.
— Лойчихоо шив дээ! гэж хэлээд Челкаш дахин суув. Гаврил гал нь буурсан онигор нүдээр эзнээ харж, учир зүггүй инээв. Эзэн нь түүнийг нүд цавчилгүй гөлрөн харж, бодол болон суужээ. Амь насыг нь өөрийнхөө чонын саварт оруулсан хүнийгээ харж суугаа Челкаш, үүнийг чинь яаж ч эдэлсэн миний дур гэж бодож суулаа. Челкаш түүнийг хөзрийн цаас шиг нугачиж ч чадах байв. Мөн гүжир тариачны байдалтай ч болгож чадах байв.
Челкаш, энэ залуугийн аж амьдралд атаархаж, түүнийг нь элэглэн шоолохын хамт хожим миний гар шиг гарт дахин орж магадгүй гэж түүний төлөө санаа нь зовж гашуудан байлаа. Байн байсаар Челкашийн, хамаг санаа нь эцэг буюу эзэн хүний мэт нэгэн сэтгэлд нэгдэв...
