Зэст:
— Би талд төрсөн, талд өссөн, талыгаа би сайн мэднэ. Түүндээ сэтгэлээсээ хайртай юм аа. Тэгээд би тал говьд ус чийггүй цангасан хүн амьтан, мал, ургамал, цэцэг ногоог хараад үргэлж гуниг төрж явдаг байсан юм. Одоо би өөрийнхөө гараар тэр бүхэнд амьдрал авч ирж байгаадаа урамтай, бахтай, аз жаргалтай байдаг болсон хүн...
