Нэг дунд сургуульд Намжил, Ванжил гэдэг хоёр сурагч байжээ. Намжил нь нөхөрлөг, Ванжил нь бүрэг хүүхэд байжээ.
Тэр хоёр нэг партад сууж хичээллэдэг байжээ. Намжил нэг өглөө хичээлд ирэхдээ дэвтрийнхээ завсар хийсэн үзгээ гээчихжээ. Ванжилын үзүүр нь мохож, иш нь хугарч оготор болсон илүү үзгийг нь Намжил гуйж аваад хичээлээ хийж гэнэ.
Хичээлийн завсарлагаар, Ванжил,
— Намжил аа, чи үзгийн минь орыг өгөөрэй гэхэд нь:
— Маргааш шинэ үзэг өгнө гэжээ.
Маргааш нь Намжил, Ванжилдаа шинэ үзэг авчирч гэнэ.
Үүнээс хойш Ванжил нь уйлах гэж байгаа юм шиг урвайгаад байх болжээ...
