Ася, миний аль тавтай сайхан байсан ид залуу насандаа мэддэг намхан модон сандлын арыг түшин зогсож байсан бяцхан тэр охин хэвээр сэтгэлд минь хадгалагджээ.
Гэвч би нэг их удаан ч гунигласангүй. Асятай хувь заяагаа холбосонгүй минь ч сайн болов. Тийм эхнэртэй болбол би жаргахгүй ч байсан юу магад гэж сэтгэлээ тайтгаруулан боддог байснаа илчлэн хүлээх ёстой. Би тэр үед залуу байсан бөгөөд ирээдүй, тэрхүү хурдан түргэн өнгөрөх ирээдүй над цаглашгүй санагддаг байсан юм. Болсон юм дахин давтагдахгүй гэж үү? Бүр ч сайн улам сайхан бололгүй яах вэ! гэж санагддаг байлаа... Би өөр эмэгтэйчүүдтэй учирч байсан боловч Ася над өгсөн тэр сэтгэл гал шиг төөнөж цоргисон, нинжин гүн сэтгэл дахин давтаж төрсөнгүй билээ.
