Зохиолч: Брээм Чанд
Орчуулагч: Ж. Гэндэндарам
Ангилал: Энэтхэг зохиол
Хэвлэлийн газар: УЛСЫН ХЭВЛЭЛИЙН ХЭРЭГ ЭРХЛЭХ ХОРОО
Нэгэн тосгонд Шанкар гэдэг нэг тариачин амьдардаг байжээ. Ариун цагаан хөдөлмөрөөрөө амиа борлуулсан, дамлах холио солио ч мэддэггүй, мэх заль ч сураагүй, талуулчих вий ч гэж зовдоггүй, талчихъя ч гэж шунадаггүй төв шулуун, төвшин томоотой шударга хүн байжээ. Хоол олдвол идчихнэ, эс олдвол бохь энэ тэрхнийг зажилчихна, тэр нь ч байхгүй бол усаар аргалаад «хэ, бурхан минь» гэж шүтээндээ залбираад унтдаг байв. Харин хоноц морилсон цагт энэ тайвуу унжуу байдлаа алдахад хүрдэг ажээ. Онцгойлон даяанч, буянчид морилбол тэр аргаа бардаг гэнэ. Өөрөө ч яах вэ болдог юм гэхэд бурхны элч санваартнуудыг яаж хоосон хонуулах билээ.
Нэгэн орой нэг даяанч ирж тэдний үүдэнд заларчээ...
