Энэ драмыг «Гэмт эх» гэхгүй, «Журамгүй авааль эм» буюу «Гэмт эр эм» гэх ёстой болох санжээ. Тэгвэл, сонирхол нь эгнэгт өөр болж, янаг амрагийн үймүүлэг, цуу идэх, жөтөөрхөх, хурьцал хилэн бадрах, болоод, бусад санамсаргүй явдал гарахыг оруулахад хүрээд, шударга журамт авааль эм, журмыг тэсэргүүлснээс миний гаргахыг хүссэн сургаал, насны халуунд халхлагдан дарагдаад, мэдэгдэлгүй өнгөрөх сэнжээ.
Миний энэ зохиолд эндэгдэл гарснаас хойш хорин жил болсны сүүлээр, шунал цөм дарагдаж, тэдгээрийн хүн нэгэнт үгүй болоод, гагцхүү төлөв умартагдсан шунал хурьцлын дэлбэрэн хөдөлсний үр үлдэц нь, түүнийг ухаад үл мэдэх боловч, хөлд нь чирэгдэн зовох зовлонт хоёр хүүхдийн хувь зохиол, эр эмийн хэлхээг хөнөөн дарна. Үүнээ ирээдүйг асар их нарийвчлан үл бодох бөгөөд, муу эм шуналаас төөрөгдөхийн аюул илүүтэй, сайн язгуурт залуу хүмүүст сануулга болгосон энэ сургаалын хамаг чадал ийм ноцтой байдал дээрээс гарна. Миний драма жүжиг үүнийг өгүүлжээ.
