Тавдугаар сард дайн дуусав. Засгийн газар сүржин тунхаглалдаа энэ тухай мэдэгдэхээс, самуун дэгдээгчдийг хайр найргүй гэсгээн цээрлүүлнэ гэж амлахаас хоёр долоо хоногийн өмнө хурандаа Аурелиано Буэндиа индиан домчийн хувцас өмсөөд баруун хил бараг хүрч явтлаа баригджээ. Аян дайнд мордохдоо тэр бээр хорин нэгэн хүн дагуулж гарсны арван дөрөв нь тулалдаанд амь эрстэж, зургаа нь шархтай хэвтэж байсан учир бүрмөсөн ялагдах үед нь хурандаа Геринельдо Маркес л хамт байжээ. Хурандаа Аурелиано Буэндиагийн олзлогдсон тухай мэдээг Макондод тусгай хуулиар зарлажээ. «Хүү минь амьд байна. Дайсан нь түүнийг энэрч хайрлаасай гэж тэнгэрт мөргөе» гэж Урсула нөхөртөө хэлжээ. Гурван өдөр хүүдээ зовон уйлаад, дөрөв дэх өдөр нь гал зууханд чавганы чанамал бэлтгэж байтлаа гэнэт хажуудаа түүний дуу гарахыг тов тодхон сонсжээ. «Энэ Аурелиано байна» гэж хашхираад, үүнийгээ нөхөртөө хэлэх гэж туулайн бөөр лүү харайлган очиж «Энэ Аурелиано байна. Ямар азаар амьд гарсныг бүү мэд, ямар ч гэсэн амьд байна, бид удахгүй уулзах нь» гэжээ.

Урсула уулзана гэдэгт итгэж байлаа. Тэгээд гэрийнхээ шалыг угаалгаж, бараагаа сольж хураалгав. Долоо хонож байтал хурандаа Аурелиано Буэндиад цаазаар авах ял оноож нутгийнхны нь зүрхийг үхүүлэх гэж Макондод хороох гэнэ гэсэн цуу дэгдэж, түүний совин батлагдав. Даваа гарагийн өглөө арван нэгэн цагийн алдад Амаранта, Аурелиано Хосег хувцаслаж байтал гэнэт алсад замбараагүй шуугиан, бүрээний дуу гарч, хормын дараа Урсула «Аваад ирлээ!» гэж хашхирсаар тасалгаанд гүйн орж ирлээ...