Зохиолч: Жубран Халиль Жубран
Орчуулагч: Боржигин Батмөнхийн Энэбиш
Ангилал: Гадаадын уран зохиол
Хэвлэлийн газар: Улсын хэвлэлийн газар
Мартаг өлгийтэй байхад эцэг нь, арав ч хүрээгүй байхад эх нь нас баржээ.
Тэр өнчин охин хойд Ливаны сайхан хөндий дэх ээлт газрынхаа буянаар эхнэр хүүхэдтэйгээ амьдардаг нэгэн хөршийндөө суух болов. Түүнд эцгээс нь заяасан нэр, самрын мод, тоорой дундах нэг муу овоохой л өв болж үлджээ. Эх нь өнчрөл хагацлын гашуун нулимснаас өөр юм үлдээсэнгүй. Тэр төрөлх нутгийнхаа өндөр уулс, өтгөн ойн дунд харийн хүн шиг ганцаарджээ. Охин өглөө бүр ноорхой хувцастайгаа, хөл нүцгэн гарч хөндийн зах дахь нуга өөд үнээгээ бэлчээнэ.
Тэр тэнд модны мөчирт суун болжмортой зэрэгцэн дуулж, хоржигнон урсах горхины ая даган уйлж, өег хоолтой үнээндээ атаархан, алаглах цэцэг, эргэлдэх эрвээхэйг шохоорхоно. Охин нар жаргахад тэсэхийн эцэсгүй өлсөн, асрагчийнхаа охинтой овоохойдоо хүрч ирэн, эрдэнэ шишийн бин, хатаасан жимс, тос цуутай ногоо ховдоглон иднэ. Тэгээд сүрлэн дэвсгэр дэвсэж хэвтэн гараа дэрлээд гүнээ санаа алдаж унтана. Амьдрал нь ямар ч зүүдгүй гүн нойр шиг байгаасай гэж хэчнээн их хүсдэг гээ! Гэвч асрамжлагчийнх нь ууртай хараах дуунаар хар үүрээр сэрж айж дагжина...
