Зохиолч: И. А. ГОНЧАРОВ
Орчуулагч: Ш. Очирбат
Ангилал: Оросын уран зохиол
Хэвлэлийн газар: УЛСЫН ХЭВЛЭЛИЙН ХЭРЭГ ЭРХЛЭХ ХОРОО
Гороховын гудамжнаа муж газрын бүхэл бүтэн хотын дайтай олон хүн суудаг том том байшингийн нэгэнд Илья Ильич Обломов гэгч өглөөгүүр орноосоо босоогүй хэвтэж байлаа.
Гучин хоёр - гурав эргэм насны энэ хүн дунд хэрийн нуруутай, төрх байдал нүдэнд дулаан, хонин бор нүдтэй, алив нэгэн тодорхой юм бодож, санаа агуулсан царайгүй аж. Энэ хүнд төрсөн бодол санаа царайнд нь үл тогтон, харцанд нь нэг тодорч ангайсхийсэн уруул дээгүүр нь нэг илэрснээ духны нь үрчлээнд орж нуугдах мэт болоод бүрмөсөн замхарч нүүр нь тэр аяараа амарлингуй төвшин болоод ирнэ. Энэхүү амарлингуй төлөв нүүр царайнаас нь аваад хамаг бие байдал, өмссөн халаадны нь нугалаасанд хүртэл түгэн шингэнэ. Обломовын харц хааяа ядарсан юм уу, уйтгарласан маягтай байх боловч, сэтгэл санааны үндсэн гол шинж болсон усгал зөөлөн дүрийг уйтгар, ядрал хоёрын аль алин нь хоромхон зуур боловч үгүй болгож эс чадах аж. Нүдний харц, инээмсэглэх байр, толгой гарын хөдөлгөөн сэлтэд цайлган сайхан сэтгэл нь илхэн тусч харагдана. Юмыг өнгөцхөн аждаг, хүйтэн сэтгэлтэй хүн бол Обломовыг халти хараад «цагаан цайлган зантай бааз эр бий» гэх сэн байх. Арай хүн сайтай, юмыг гүнзгийхэн эргэцүүлдэг хүн, Обломовын царайг сайн хараад аятайхан юм санагдан инээмсэглэсээр холдох вий...
