Зохиолч: Алексей ТОЛСТОЙ
Орчуулагч: Ц. ДААГАА
Ангилал: Түүх Оросын уран зохиол
Хэвлэлийн газар: УЛСЫН ХЭВЛЭЛИЙН ХЭРЭГ ЭРХЛЭХ ХОРОО
Түүний ярихыг Даша сонссонгүй. Салхи сүнгэнэн, хаягдсан улаан буудайн иш уйтгартайяа исгэрснээс ч тэр үү, Даша нэг л уйлмаар санагдавч бүдэг цагаан гэгээг ч ширтэн, байн байн нүүрээ буруулна. Ильичийг хайж, Катягаа хайж, өөрөө өөрийгөө ч хайж явах гэж байгаа хэмжээ хязгааргүй уудам талыг бодоход найдах найдлага тасарна. Хэрэв урьд цагт сан бол өөрийгөө ингэж арчаагүй ганцаархнаа, хүйтэн талд хаягдсан байвал харамсан гуньж, цэнгэх аргаа ч олох байсан биз... Үгүй, үгүй!..
Кузьма Кузьмичээс төмс аваад нулимстайгаа хольж зажлахдаа бүр Петербургт байхдаа Катягаас авсан захидлын зарим үгийг санажээ. “Даша минь өнгөрсөн юм бүхэн устжээ. Устахдаа үүрд устжээ.” гэж бичсэн байж бил ээ.
— Дарья Дмитриевна минь, амьдралаас бүр тасархай байгаагаас гадна учир утгагүй сандрах, завхайрах нь манай сэхээтний нэг гэм шүү... Ном эрдэм, эвлэршгүй үзэл энэ тэр гээд байдаг зарим нэгэн хүний алхаж, гишгэж байхыг та хэзээ нэгэн цагт ажиж харсан уу. Тэр чинь дороос нь төөнөж байгаа юм аятай ямаа шиг дэвсэлж байдаг... Хаашаа, юундаа яарав?..
