Зохиолч: П. П. Бажов
Орчуулагч: У. Дамдинсүрэн
Ангилал: Үлгэр, домог Оросын уран зохиол
Хэвлэлийн газар: Улсын хэвлэлийн газар
Степаны бэлэвсэн эхнэр Настасьяд ээмэг бөгжнөөс аваад бүсгүй хүний гоёл чимэг дүүрэн ногоолин хайрцаг үлджээ. Тэр хайрцагтай гоёлыг Зэст уулын эзэгтэй Степаныг гэрлэхийн урьдхан бэлэглэсэн ажээ.
Өнчин өрөөсөн өссөн Настасья тийм гоёл эдэлж үзээгүй бөгөөд гангалж дэгжирхэхийг боддоггүй хүн байв. Нөхөрт гарсан эхний хэдэн жилдээ бага сага зүүж эдэлж байсан авч нэг их таашаадаггүй байв. Бөгжийг нь зүүхэд өлхөн ч биш, чанга ч биш яг таарч байх шиг хэр нь сүмд мөргөлөөр буюу айлд зочилж очоод шаналж гүйцнэ. Хуруунаас нь гав гинж зүүсэн мэт үзүүр нь хөхөрч орхино. Ээмэг нь бүр долоон дор. Байнга зүүдэг ээмэгнээс нь хүндгүй боловч чихний нь гэдсийг хавдтал чангаана. Зургаа долоо эгнүүлж хийсэн хүзүүний зүүлтийг Настасья ганцхан удаа зүүж үзэхэд мөс адил хайрч байсан ажээ...
