Зохиолч: Вера Кетлинская
Орчуулагч: Бүрэнханы Д. Чойжил
Ангилал: Оросын уран зохиол
Хэвлэлийн газар: Улсын хэвлэлийн газар
Сергей Жунгааг дүрслэн санах гэтэл дүр нь сэтгэлд бууж өгсөнгүй. Яагаад бүтэн дүр нь сэтгэлд буудаггүй юм бол? Жунгаагийн жирвийсэн хар хөмсөг, ялдамхан том ам нь нүдэнд үзэгдэж, зөөлөн дууны нь өнгө чихэнд сонстох атал бүтэн дүр нь сэтгэлд үл оногдоно. Сергейг гуанзанд очиход жимстэй боовоор дайлж байсан нь санагдаж, хулдаасны хээ, пялны эмтэрхий, найз бүсгүй нь хүртэл тов тодхон санагдах атал Жунгаагийн дүр л санагдахгүй юм! Салхитай орой байсан сан. Бүсгүйн нүүрэнд ус үсэрч, нойтон уруул, хацраас нь шорвог амтагдаж байсан. Гэтэл зүс царай нь сэтгэлд үл оногдоно! Банзан байшинд сэтгэл уярсан төв царайтай залуучуул бүгдээрээ босож байсан. Хүн бүхний царай санаанд үлдэж, одоо ч гэсэн тийм тийм хүн байсан гээд хэлж чадахаар байна. Гэтэл Жунгаагийн царай л гэрэлт толбо болж сарниад, тийм гэх тэмдэггүй ойр дотно, сэтгэл уярам, туйлын хайртай ганц сэрэл үлджээ...
