Хоног өдөр өнгөрөхөд Родольфтой адил Эмма бас айх боллоо. Эмма анхны үед дурлалд автагдаад ондоо юу ч бодохгүй айхыг ч мэдэхгүй явдаг байжээ. Яваандаа энэ дурлал нь ахуй амьдралын шаардлага болж хувирахад Эмма тэр хайр дурлалаа хөндийрүүлж, эвгүй байдалд оруулахгүйг хичээдэг боллоо. Родольфийнхоос гараад Эмма буцаж явахдаа энд тэнд хүн байна уу, аль нэг айл цонхоороо харчих болов уу гэж болгоомжлон хавь ойроо харуулддаг болов. Алхаа гишгээ дуу хоолой, тэрэгний чимээ чагнан гэнэт зогсож, толгой дээр нь сэрвэгэнэн хөдлөх царсны навч шиг айж цочдог байв
